Joomla Sport Template

ผู้หมวดหนุ่มรีบกลับรถอย่างรวดเร็ว รีบตรงไปที่สถานีตำรวจ

ตามคำพูดที่ได้ยินจากจ่าอ้วน มันทำให้ความหวังของผู้หมวดเริ่มมองเห็นทางอีกครั้ง

• เสียงเบรครถดังลั่น หมวดหนุ่มมาถึงหน้าสถานีตำรวจอย่างรวดเร็ว หยิบรูปถ่ายและเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวกับคดี แล้วรีบวิ่งขึ้นไปบนโรงพัก
• “ จ่าอ้วนหล่ะ “ หมวดหนุ่มร้องถามไปที่ร้อยเวรที่นั่งที่โต๊ะรับเรื่อง
• “ อ๋อ....อยู่ในห้องแน่ะหมวด “ ร้อยเวรตอบกลับ
• หมวดหนุ่มรีบตรงไปที่ห้องสืบสวน ด้วยความรีบร้อน ระหว่างทางเดิน ในสมองมีแต่เรื่องรอยสักที่หมวดหนุ่มต้องการอยากจะรู้คำตอบของมัน
• 
  
• หมวดหนุ่มมาถึงห้องแล้วรีบเปิดประตูเข้าไป
• “ อ้าว..หมวด มาถึงเร็วเลยนะ “ จ่าอ้วนทักทาย
• หมวดหนุ่มเดินไปที่โต๊ะแล้วรีบวางเอกสารต่างๆ ที่ถือมาวางลง หน้าโต๊ะมีวัยรุ่นอยู่กลุ่มนึงกำลังนั่งก้มหน้าอยู่
• “ ไหนจ่า...ขอดูข้อมูลหน่อย “ หมวดหันไปถามจ่าอ้วน
• จ่าอ้วนยื่นเอกสารเกี่ยวกับวัยรุ่นที่จับมาได้ให้กับหมวด “ ก็ไม่มีไรมากครับหมวด....เด็กส่งยา ผมสอบสวนไปบ้างแล้ว มันก็แค่พวกเด็กติดยา แล้วก็รับส่งยาแลกกับยาแหละหมวด “ จ่าตอบกลับ
• “ จับมาได้กี่คน “ หมวดถาม
• “ 4 คนหมวด มอร์ไซด์ 2 คัน ผู้ชายขี่ ผู้หญิงซ้อนท้าย กำลังไปส่งยาแถวร้านเกมส์ เลยโดนสายตรวจรวบซะก่อน “ จ่าให้ข้อมูลกลับ
• “ แล้วนี่ติดต่อพ่อ แม่ ยัง “ หมวดถามกลับ แล้วก้มดูเอกสารไปด้วย
• “ เรียบร้อยหมวด เด๋วสักพักคงมา “ จ่าตอบ
• · หมวดหนุ่มยืนนิ่งดูเอกสารข้อมูลของวัยรุ่นทั้ง 4 คน
• “ เอาไงหมวด “ จ่าถาม
• หมวดหนุ่มวางเอกสารที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะ ทุกอย่างหยุดนิ่ง ภายในห้องเงียบ ได้ยินแต่เสียงแอร์เบาๆ
• “ ไหนใครมีรอยสัก “ หมวดถามไปยังวัยรุ่นทั้งสี่
• วัยรุ่นสี่คนเงยหน้าขึ้นมาด้วยความสลด แล้วก็หันมองหน้ากันเอง
• “ ฉันถามว่า ใครมีรอยสัก ไม่ได้ยินหรือไง “ หมวดหนุ่มตะโกนดังลั่นห้อง
• วัยรุ่นทั้งสี่ยกมือพร้อมกันด้วยอาการตกใจกลัว
• “ มีทุกคนเลยงั้นเหรอ “ หมวดพูดอุทานออกมา
• หมวดหนุ่มก้มลงไปค้นเอกสารที่อยู่บนโต๊ะ แล้วหยิบรูปรอยสักที่เป็นรูปตัวอักษรที่อยู่บนแผ่นหลังของศพหญิงสาวขึ้นมา แล้วชูให้ทุกคนดู
• “ ใครมีรอยสักแบบนี้ “ หมวดตะโกนถามอีกที
• วัยรุ่นทั้งสี่นิ่งเงียบ นั่งก้มหน้าด้วยความกลัว
• หมวดหนุ่มก้มลงไปค้นเอกสารบนโต๊ะอีกครั้ง แล้วหยิบรูปรอยสักที่เป็นรูปดวงตามีสามเหลี่ยมครอบอยู่ ขึ้นชูให้ทุกคนดูอีกครั้ง
• “ ใครมีรอยสักแบบนี้ “ หมวดถามกลับไปที่วัยรุ่นอีกครั้ง
• วัยรุ่นทั้งสี่ยังนั่งเงียบ ก้มหน้าด้วยอาการกลัว
• · หมวดยืนนิ่ง แล้วมือขวาก็ยื่นไปปลดปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวด้านขวาของตัวเอง แล้ววางลงบนโต๊ะอย่างแรง
• “ ตกลงจะไม่บอกใช่มั้ย “ หมวดตะโกนถามอีกครั้ง
• “ หนูคะ..” วัยรุ่นผู้หญิงคนนึงแทรกเสียงเบาๆ ออกมาจากกลุ่ม แล้วนั่งก้มหน้าด้วยอาการกลัว
• หมวดหนุ่มมองไปที่เด็กวัยรุ่นผู้หญิงคนนั่น พร้อมหยิบปืนที่อยู่บนโต๊ะ แล้วเดินอ้อมไปทางด้านหลังของเด็กวัยรุ่นคนนั่น
• “ จ่า...พาคนอื่นออกไปขังไว้ก่อน รอพวกพ่อ แม่ มาประกัน เด๋วเด็กคนนี้ผมจะสอบสวนต่อ “ หมวดตะโกนบอกจ่าอ้วน
• “ ครับ” จ่าตอบกลับหมวด “ เฮ้ย..คนอื่นลุกขึ้น แล้วตามออกไปรอพ่อ แม่ ข้างนอกโน้น..เร็ว “ จ่าตะโกนบอกไว้วัยรุ่นที่เหลือ
• · วัยรุ่นอีกสามคนลุกขึ้นด้วยอาการกลัว แล้วเดินตามจ่าอ้วนออกไป
• หมวดหนุ่มเดินตามหลังไป แล้วล็อคประตู บรรยากาศภายในห้องเงียบสนิท เด็กผู้หญิงนั่งก้มหน้า เริ่มมีเสียงร้องไห้ลอยออกมา
• “ ไหนขอดูรอยสักหน่อย “ หมวดหนุ่มถามด้วยเสียงเบาลง
• เด็กผู้หญิงยื่นมือทั้งสองออกมาพร้อมแบมือ ภาพที่ปรากฎต่อสายตาหมวดหนุ่ม คือสิ่งที่หมวดหนุ่มกำลังหาคำตอบมาทั้งวันด้วยความเหน็ดเหนื่อย แต่สิ่งที่ตามหานั่นได้ปรากฎต่อหน้าผู้หมวดแล้ว
• “ มันคืออะไร “ หมวดหนุ่มถามไปเด็กผู้หญิง
• “ รอยสักคะ “ เด็กหญิงตอบกลับพร้อมเสียงสะอื้น
• “ ฉันรู้แล้ว แต่มันหมายถึงอะไร “ หมวดหนุ่มตะโกนถามด้วยอารมณ์โกรธ
• เด็กหญิงวัยรุ่นร้องไห้ออกมาดังขึ้นด้วยความกลัว “ ไม่รู้คะ “ ตอบด้วยอาการกลัว
• “ แล้วตัวอักษรที่ตัวหล่ะ มันเขียนว่าอะไร “ หมวดถามกลับอีกรอบ
• “ ไม่มีคะ หนูมีแค่ที่มืออย่างเดียว “ วัยรุ่นหญิงตอบกลับ พร้อมกับหันหลังแล้วดึงเสื้อขึ้น
• หมวดหนุ่มเห็นแผ่นหลังของเด็กผู้หญิง ยี่งทำให้สับสนเพิ่มมากขึ้น “ ทำไมไม่มีตัวอักษร “ หมวดหนุ่มคิดในสมอง
• “ หนูแค่ไปเป็นเพื่อนเค้าเฉยๆ ไม่ได้เล่นยา พี่เชื่อหนูนะ “ เด็กผู้หญิงทำเสียงอ้อนวอน
• · หมวดหนุ่มยังนั่งนิ่ง อยู่กับความคิดในหัวสมองตัวเอง ทุกอย่างกลับมาสับสนอีกครั้ง
• “ แล้วเธอมีรอยสักนี่ได้ยังไง ใครเป็นคนสักให้ “ หมวดหนุ่มตั้งคำถามไปที่วัยรุ่นอีกครั้ง
• “ มีพี่ผู้หญิงคนนึงสักให้ เค้าให้เงินหนู แล้วเค้าบอกว่ารอยสักนี้จะนำพาหนูไปพบกับความสุขได้ “ วัยรุ่นตอบ
• “ ผู้หญิงคนนั่นคือใคร แล้วมาจากไหน “ หมวดหนุ่มเริ่มถามด้วยความสนใจ
• “ ไม่รู้คะ วันนั่นหนูทะเลาะกับแฟน แล้วแฟนมันก็ทำร้ายหนู แล้วมันก็ขี่มอร์ไซด์ออกไป แล้วพี่ผู้หญิงเค้าก็เข้ามา ปลอบหนู พาหนูไปกินข้าว แล้วก็ให้เงินหนูแล้วพี่เค้าก็สักรูปนี้ให้หนู แล้วบอกว่ามันจะพาไปพบกับความสุข “ วัยรุ่นตอบกลับ
• “ ความสุขงั้นเหรอ “ หมวดหนุ่มอุทานขึ้นมาเบาๆ
• “ แล้วติดต่อผู้หญิงคนนั่นอีกได้มั้ย จำหน้าเค้าได้รือป่าว “ หมวดหนุ่มถามกลับ
• “ จำหน้าได้คะ แต่ติดต่อไม่ได้ พี่เค้าไม่ได้บอกชื่อ แต่พี่เค้าบอกเด๋วเค้าจะกลับมาอีก วันที่หนูไม่มีความสุข “วัยรุ่นตอบกลับพร้อมกับหยุดร้องไห้
• “ พี่ๆ ปล่อยหนูนะ หนูไม่ได้เล่นยา หนูแค่ไปกับเพื่อน เพื่อนมันพาหนูไป หนูไม่รู้ “ วัยรุ่นหญิงทำเสียงอ้อนวอน
• หมวดหนุ่มนั่งนิ่ง สมองกลับมาสับสนและไม่เข้าใจเรื่องราวอีกครั้ง ทุกอย่างดูมืดไปหมด
• “ ผู้หญิงคนนั่นคือใคร ฆาตกรหรือป่าว แล้วทำไมต้องมาสักให้เด็กคนนี้ด้วย “ ในสมองของหมวดหนุ่มคิดอยู่เพียงลำพัง
• “ หมวดๆๆ “ จ่าเปิดประตูเข้ามาอย่างรวดเร็ว
• “ ว่าไง “ ผู้หมวดหันไปตอบ
• “ อาจารย์อรุณี ตายแล้วหมวด ทางโรงพยาบาลโทรมาแจ้ง เมื่อกี้ครับ “ จ่าอ้วนบอกข้อมูลไปยังผู้หมวด
• หมวดหนุ่มยืนขึ้น พร้อมถอนหายใจ “ พยานที่มีอยู่ ไม่เหลืออีกแล้ว “ หมวดหนุ่มคิดในใจ
• “ ทางโรงพยาบาลแจ้งว่า มีคนเข้ามาทำให้เครื่องช่วยหายใจของอาจารย์อรุณี ขัดข้องครับ เลยเป็นเหตุให้อาจารย์เสียชีวิต “ จ่าอ้วนพูดต่อ
• · “ อะไรนะ!!!!!!!! “ หมวดตอบด้วยความตกใจ
• ( โปรดติดตามตอนต่อไป )